هذیان های سوررئال کفشی که در ساعت صفر يك شب بارانى سايه اش را به ضرب گلوله اى كشت

سکوت می شوم تلخی این سرما را

بی بغض , بی ترانه , بی انارهای این پاییز رنگ به رنگ حتی

...تنها سکوت میشوم